Appelmoes ‘groeit’ in de supermarkt

Om 17.30 uur stap ik met een tevreden gevoel in de auto op weg naar huis. Ik ga wat vroeger weg vandaag, omdat er vanavond een informatieavond is op de school van mijn oudste dochter.  En daar wil ik bij zijn.

Kick-off

Ik heb net een kick-off van een nieuw project achter de rug. Een mooi project waarbij we een groot deel van onze backendapplicaties gaan vervangen. We doen dat niet alleen, maar krijgen ondersteuning van buitenaf. Goede IT-resources zijn schaars en het recruteren van nieuwe collega’s kan tijdrovend zijn. En die tijd hebben we niet. Ons eigen IT-team is enorm druk met andere projecten en dit project leent zich er bij uitstek voor om externe hulp in te schakelen. In mijn ervaring is externe hulp zeker geen garantie voor succes. Sterker nog: het gaat vaker fout dan goed. Des te belangrijker vind ik het dat als we samenwerken met externe ontwikkelaars, er een klik is en we elkaar op inhoud goed begrijpen. Voor dit project is dat tot nu toe zeker het geval en we zijn voortvarend van start gegaan. Dus tot nu toe kijk ik tevreden terug. Maar op dit punt wist ik nog niet wat me die avond te wachten stond…

Back-to-school

Ook vanavond heb ik een kick-off. Van het nieuwe schooljaar van mijn oudste dochter. Ze is deze zomer 7 jaar geworden en begint nu aan groep 4. Alle ouders zijn uitgenodigd voor een informatieavond, waar we te horen krijgen wat er dit jaar allemaal op het programma staat voor de kinderen. Ik vind het belangrijk om hier gevoel bij te krijgen, zodat we er waar mogelijk ook in de thuissituatie goed op kunnen aansluiten. Samen met mijn vriendin neem ik plaats op stoeltjes voor 7-jarigen. Er staan twee leerkrachten voor de klas die het programma van 1,5 uur met ons doornemen. Gelukkig niet langer, want dat houd ik het niet vol op zo’n klein stoeltje… De twee leerkrachten in kwestie zijn ervaren dames die beide al heel wat jaren meedraaien in het onderwijs. Ze zijn superenthousiast en ik merk aan alles dat mijn dochter dit schooljaar met enorm veel passie onderwezen zal worden.

school

Appelmoes?

Het eerste stuk van de presentatie gaat vooral over huisregels, gewenst gedrag van kind én ouder, gymschema’s, etc. Het tweede deel is veel interessanter. Er wordt toegelicht welke onderdelen van taal, spelling, rekenen en andere vakken behandeld worden dit schooljaar. Dacht ik dat ze in groep 3 al veel moesten leren in korte tijd, in groep 4 gaat het in de volgende versnelling. Ook wordt er stilgestaan bij het vak ‘natuur en milieu’. De school heeft een eigen moestuin met een aantal fruitbomen. Achterin de klas staat een mand met appels, de oogst van deze week. Gedurende het schooljaar organiseren ze workshops met uiteenlopende onderwerpen. En de eerstvolgende is: ‘appelmoes maken’. Het is immers belangrijk dat kinderen weten dat appelmoes van appels wordt gemaakt en niet in de supermarkt groeit. Hoe kun je dat nu beter uitleggen door het samen met hen te doen. Erg goed initiatief.

appels

Digibeten

Ineens wordt er een eind gebreid aan de presentatie. Of er nog vragen zijn. Jazeker, denk ik. Ik heb veel gehoord over taal, rekenen, natuur, gym, spreekbeurten en noem maar op. Maar geen woord over techniek, computers, internet en dergelijke zaken. “Heb ik iets gemist?” fluister ik tegen mijn vriendin. “Nee,” is het antwoord. Ik steek netjes mijn hand op, wacht mijn beurt af en stel de leerkrachten de vraag of ze iets aan computervaardigheden doen dit schooljaar. “Nee hoor, absoluut niet,” zegt ze. Ik kijk haar verbaasd aan. “En doen jullie dan iets met het concept techniek, computers, internet, e-mail?” Ook niet. “Een typecursus zou wel goed zijn voor de kinderen, maar dat doen we ergens in groep 7 en dat moet u dan vooral zelf regelen. Het enige wat we met de computer doen is dat de kinderen sommige opdrachten op de computer moeten maken. Meer niet.”

BV Nederland gaat failliet

Ik ben echt met stomheid geslagen. Onderweg naar huis probeer ik het te begrijpen. Maar ik kan het niet begrijpen. De hele wereld digitaliseert in een noodtempo en ons onderwijssysteem sluit daar simpelweg niet op aan. Ik kan nog begrijpen dat het even duurt voordat een onderwijsmethode is opgesteld en getest. Het systeem loopt dus per definitie achter de feiten aan. Maar internet en computers zijn niet een nieuwe hype die nog maar een paar jaar bestaan. Software is niet meer weg te denken uit de maatschappij en wordt toegepast in allerlei dagelijkse producten. Zelfs je elektrische tandenborstel heeft software aan boord. Het is een fundamenteel onderdeel van de maatschappij geworden. Net als lezen en rekenen dat zijn. Zonder goed opgeleide IT specialisten krijgt de BV Nederland het nog zwaar. Ik hoor steeds meer om me heen van andere ondernemers dat ze uitwijken naar het buitenland om IT-projecten te draaien. Veel grote corporates besteden tegenwoordig al hun IT-activiteiten uit aan landen als India. Als wij niet snel ons onderwijssysteem aanpakken en kinderen op vroege leeftijd in aanraking brengen met techniek en het concept internet, dan voorspel ik dat dit niet alleen zo blijft, maar nog veel erger wordt.

Appelmoes? Internet!

Voor de goede orde: mijn dochter hoeft helemaal niet de techniek in van mij. Maar als ze er nooit mee in aanraking komt op een methodische manier, dan is de kans dat het haar interesse heeft uiteraard vele malen kleiner. Kinderen zuigen heel snel nieuwe informatie op en hoe ze thuis omgaan met tablets en smartphones, is echt ongelofelijk. Ik zou graag zien dat ze er ook methodisch in getraind worden, dat ze snappen wat het conceptueel betekent. Net zoals ze dat leren voor taal of rekenen. Dan heb ik toch echt liever dat kinderen denken dat appelmoes in de supermarkt ‘groeit’ en onderwezen worden in de wereld van techniek. Als ze snappen hoe internet werkt, dan kunnen ze zelf opzoeken hoe appelmoes nu echt gemaakt wordt!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *